CarAudioRally


ดู Ebook ฉบับ 4/2018 ขนาดเต็มจอ

32563484_1959157190784569_2175384047612592128_n

เปิดใจ “คุณเหมียว”…โทร 081-9362822
นิสิตคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่นแรกที่มีตึกเรียนของคณะฯ จนจบปริญญาตรี เข้าสมัครเป็นตำแหน่งช่างภาพในนิตยสารฟอร์มูลายานยนต์ ใครๆ ก็ว่าบ้า เหตุผลเพราะชอบถ่ายรูป !! ทำได้แปดเดือนก็ได้ย้ายมาอยู่ในสังกัด บริษัท แอ็ดวานซ์ มีเดีย จำกัด เป็นนักข่าวและเป็นช่างภาพประจำนิตยสารยานยนต์ในสมัยนั้นซึ่งบริหารโดย คุณสนธิ ลิ้มทองกุล นาน 3 ปี จึงได้ขอหัว “นิตยสารรถ” เมื่อปี 2522 และนิตยสารรถฉบับแรก ราคาเล่มละ 15 บาท ก็ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ในปีเดียวกัน นับถึงปีปัจจุบันก็ครบ 35 ปี (พฤศจิกายน 2557)

ขณะเดียวกันในเบื้องต้นก็มีประสพการณ์ในการแข่งขันแรลลี่ในสมัยนั้นมามากมาย และต่อมาก็ผันตัวเองมาเป็นผู้จัดการแข่งขันแรลลี่ประเภทมืออาชีพและแรลลี่ท่องเที่ยวต่อเนื่องตลอดระยะเวลา 35 ปี ได้รับความไว้วางใจจากบริษัท สมาคม ชมรม และกลุ่มบุคคลต่างๆ มาโดยตลอด นับได้ว่าเป็นผู้ดำเนินการแข่งขันแรลลี่คุณภาพอีกหนึ่งทางเลือกสำหรับท่าน

IMG_0007      IMG_0010 IMG_0012      IMG_0013 IMG_0014      IMG_0015 IMG_0016      IMG_0017

เปิดใจ “คุณเหมียว”

รื้อของเก่าๆเลยเจอเป็นตั้งเลย หมายศาลค่ะตั้งกะปี 28-29 ป้าเหมียวรอดมาได้ไงก็ไม่รู้ ช่วงเศรษฐกิจตกต่ำน่ะ ตำรวจกะทนายผลัดกันมาบางวันก็มาด้วยกัน โดนจับก็เคย สายส่งหนังสือต้องไปประกันตัว…ใครที่กำลังท้อลองอ่านดูค่ะ เผื่อจะตั้งสติได้เหมือนป้าเหมียว เมื่อครั้งเกิดปัญหาใหม่ๆ พร้อมบ้านแตกสาแหรกขาด คิดอยู่อย่างเดียวว่าต้องจบชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว ดวงยังดีมีคนช่วยไว้พอรอดมาได้ก็เหลียวหลังกลับไปดูแม่ที่เป็นอัมพาตนอนร้องให้อยู่บนเตียง ลูกเรียนอนุบาลหนึ่งกับอนุบาลสอง เมื่อกี้ถ้าเราตายแล้วพวกเค้าจะอยู่ยังไง พอถึงจุดนั้นแล้วก็ตั้งสติได้..เอาใหม่ทนายเจ้าหนี้ตำรวจไม่กลัวทั้งนั้น ใครมาทวงหนี้ก็ท้าเค้าอีกว่า ไม่ให้โอกาสทำมาหากินแล้วค่อยๆทะยอยผ่อนชำระก็จับไปเลยไปเข้าคุกให้มันรู้แล้วรู้รอดไป เจ้าหนี้ที่ให้โอกาสก็มีที่ไม่ยอมก็มาก ถึงขนาดโดนจับจนสายส่งหนังสือเมื่อสมัยนั้น ขอเอ่ยนามผู้มีพระคุณ “เฮียมิ้ง”เจ้าของบริษัทเพ็ญบุญจัดจำหน่ายฯ ต้องไปประกันตัว หนักสุดก็ทนายพากองบังคับคดีเอารถจะมายึดของที่บ้าน ป้าเหมียวขอร้องเค้าให้ทำยึดแต่อย่าขนไปเพราะถ้าขนไปจะเหลือแต่บ้านเปล่าๆ จะดำรงชีวิตอยู่ได้ยังไง เค้าก็ใจดีสงสาร ให้ตกลงผ่อนชำระกันใหม่แล้วเขียนเอกสารยึดแปะไว้แต่ละอย่าง เครื่องทำน้ำอุ่น ตู้เย็น เตียงนอน ตู้เสื้อผ้าฯลฯ ตีราคายึดหมดบ้านยังไม่ถึงห้าพันเลย กระทั่งได้ผ่อนชำระเจ้าหนี้รายนั้นจนหมด บ่อยครั้งที่ดึกๆจอดรถเหม่ออยู่ข้างถนนไม่กล้าเข้าบ้านเพราะไม่รู้จะตอบคำถามแม่ยังไงว่าเงินไม่มีจะซื้อนมเข้าบ้านให้ลูก ไฟแนนซ์มายึดรถจนเป็นกิจวัตร ได้แต่ขอให้เค้านั่งรถไปส่งลูกถึงโรงเรียนแล้วค่อยเอารถไป ถึงขนาดพนักงานก็พากันขนของแบ่งสมบัติที่ออฟฟิซไปกันคนละอย่างสองอย่าง เพราะไม่มีเงินจ่ายเงินเดือน…หมอดูทำนายว่าปี 53 จะค่อยๆดีขึ้น (ดูหมอเมื่อปี 28 อีก 5 ปีจะดีขึ้นจะอยู่ถึงไม้เนี่ย) ป้าเหมียวก็ได้แต่ให้กำลังใจตัวเองจนผ่านพ้นวิกฤตมาได้จนทุกวันนี้ อุปสรรคมีไว้ให้ฝ่าฟันจริงๆ นี่คืออดีตที่ขมขื่นมากมายสำหรับป้าเหมียว นึกถึงทีไรก็ยังขนลุกไม่หาย ทุกวันนี้เสียงกริ่งหน้าบ้านดังจะพากันสะดุ้งทั้งแม่ทั้งลูกเพราะนึกถึงอดีตทุกที ไม่เจ้าหนี้ก็ตำรวจไม่ตำรวจก็ทนาย…ชีวิตคนเราก็ยังงี้แหละร้ายแล้วก็ดีต้องมีสักวัน..อย่าท้อนะทุกคน สู้สู้ !

สามแม่ลูก

เตย-แม่-เต้ย      หมายศาล

ใครเคยหงุดหงิดเรื่องช้อนบ้าง ?

ป้าเหมียวเป็นคนจู้จี้ หลายๆครั้งที่เข้าร้านข้าวต้มมักจะหงุดหงิดเรื่องของช้อน เวลาสั่งข้าวต้มเด็กเสิร์ฟมักจะเอาช้อนยาวคู่กับชามข้าวต้มมาให้บ่อยๆ เดือดร้อนต้องขอช้อนสั้นทุกครั้ง… โอ้ ! ชีวิตทำไมเรื่องแค่นี้เด็กเสิร์ฟไม่เข้าใจ>>>อยู่มาวันนึงก็คิดได้ว่า ช่างเถอะ ช้อนยาวก็ตักข้าวต้มเข้าปากได้เหมือนกัน ถึงจะผิดฝาผิดตัวไปบ้างก็อย่าไปซีเรียส เชื่อมั้ยว่าทุกวันนี้ไม่เคยหงุดหงิดอารมณ์เสียเรื่องช้อนอีกเลย…อุปสรรคทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิต แก้ไขได้ทั้งสิ้น เชื่อเถอะ แค่ทำใจให้ยอมรับก็สุขเกินพอแล้ว>>>เรื่องเล็กๆที่ไม่เล็กสำหรับป้าเหมียวนะ

เรื่องของช้อน


เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับลำใย

เมื่อสัก 30 กว่าปีที่แล้ว ป้าเหมียวเดินทางไปทำข่าวแรลลี่ที่จังหวัดลำพูน ที่ลำพูนจะมีงานแรลลี่ประเพณีชื่อว่า “ลำใยลำพูนแรลลี่” และปีที่ว่านี้ก็เช่นกัน เดินทางด้วยรถมิตซูบิชิ แชมป์ ไปกับพี่นักแข่งมืออาชีพอีกคนที่ไปเที่ยวด้วย หลังกลับจากทำข่าวแรลลี่..นัดกันไว้ว่าจะออกเดินทางตอนตีสาม เพราะเช้าจะได้แวะเยี่ยมลูกค้าที่นครสวรรค์ พอตื่นมาเตรียมตัวออกเดินทางก็โทรปลุกพี่ที่ไปด้วย นัดกันไว้ว่าจะขับกันคนละครึ่งทางโดยให้พี่นักแข่งขับก่อน เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ณ เวลานั้น ถนนส่วนใหญ่รถยังวิ่งสวนทางกัน และที่ห้างฉัตรจังหวัดลำปางก็เช่นกัน ขณะนั้นกำลังจะขยายถนน มีกองทรายอยู่ข้างทาง รถวิ่งผ่านมากๆทำให้ทรายไหลลงมากองเกือบครึ่งถนน รถแชมป์เสียหลักและเป็นรถเล็กที่ค่อนข้างเบา ได้ยินเสียงตะโกนสุดเสียงว่า “เหมียว เบรคหาย เบรคหาย” ขณะนั้นป้าเหมียวกำลังหลับเพลินๆอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ตกใจตื่นปรากฎว่าพวงมาลัยมาอยู่ตรงหน้าด้วยแรงเหวียง สัญชาติทยานจะคว้าพวงมาลัย ก็ได้ยินเสียงตะโกนห้ามว่า “เหมียวอย่า เหมียวอย่า” …เส้นยาแดงผ่าแปดคงน้อยไป วินาทีนั้นรถพ่วง รถปูน รถสิบแปดล้อ มันสาดไฟประจัญหน้า ตัวป้าเหมียวเหวียงไปมาในห้องโดยสาร อาศัยประสบการณ์ของการแข่งรถ เลยสามารถประคองรถให้ผ่านช่วงวิกฤตมาได้โดยไม่มีเบรค สุดท้ายรถแชมป์ไปหยุดที่เสาหลักข้างทางซ้ายมือ ความเสียหายไม่มาก…แต่กับชีวิตที่รอดมาได้มันเฉียดฉิวและเฉียดตายเหลือเกิน…รู้มั้ยคะที่ว่าเบรคหายนั้นเพราะอะไร พี่นักแข่งงัวเงียตื่นมาขับรถ หิ้วมะพร้าวเผาขึ้นรถมาสองลูก แทนที่จะไว้เบาะหลัง กลับเผลอวางไว้ที่พื้นฝั่งคนขับ ในขณะทีลงเขาลูกมะพร้าวกลิ้งไปขัดแป้นเบรคโดยไม่รู้ตัว นั่นคือสาเหตุหลักของการห้ามล้อไม่ได้..มิใช่เพียงพื้นรถ หลายท่านนิยมแขวนโมบายหรือใดๆก็ตามหน้ารถ เพื่อนๆรู้มั้ยว่าแค่หลวงพ่อองค์เดียวที่เราแขวนอยู่กระจกหน้า ในบางจังหวะ มันสามารถบังสิบล้อได้ทั้งคัน การขับรถทัศนะวิสัยในตำแหน่งที่นั่งคนขับถือเป็นสิ่งสำคัญยิ่งยวดทีเดียว…ขอให้ทุกท่านขับรถด้วยสติไม่ประมาท

รูปลำใย

คลินิกการแพทย์แผนไทย

ป้าเหมียวได้ไปรักษาที่คลีนิคการแพทย์แผนไทยซึ่งตั้งอยู่ที่มูลนิธิ มงคล-จงกล ธูปกระจ่าง ด้วยอาการพังผืดยึด หลังผ่าตัดเนื้องอกชนิดโตไวเต้านมขวาเมื่อปลายปี 57 แขนขวายกไม่ขึ้น ข้อเข่ามีปัญหา นิ้วโป้งขวาล็อค ร่างกายหยุดนิ่งนานเมื่อไหร่จะเกิดอาการปวดเมื่อเริ่มเคลื่อนไหวทันที ได้รับความทุกข์ทรมานมานานนับสิบปี หลังจากที่เข้ารักษาครั้งแรกก็มีอาการดีขึ้นแขนขวายกได้สุดแขน นิ้วล็อคอาการดีขึ้น การเดินขึ้นลงบันไดอาการปวดทุกข์ทรมานลดลงมาก วิธีการรักษานี้ไม่ใช่การฝังเข็ม พล.ต.ท.คำรณวิทย์ ธูปกระจ่าง ท่านผู้บริหารมูลนิธิและเป็นคุณหมอที่ลงมือรักษาเองกล่าวว่า “เป็นการเปิดผิวหนังครอบอบสมุนไพรเพื่อดูดเลือดเสียออกให้เลือดดีไหลเวียน”
เข้าชมเพจของ มูลนิธิ มงคล-จงกล ธูปกระจ่าง